Mijne favoriet voor Parijs-Roubaix (en andere koersen :-))

Thor Hushovd weet zeker dat hij ooit Parijs-Roubaix zal winnen
Een dondergod in de Hel

Briesend martelde hij zichzelf en zijn teammaats donderdag op de verkenning in het Bos van Wallers. Thor Hushovd maakt zich op voor die ene zekerheid in zijn leven: ,,Ooit win ik in de Hel”. Hij zegt het koel en onverstoorbaar, zoals het een Noor betaamt.

Wat doet een renner zoal om de weken tussen het voorjaar en de Tour te overbruggen? Trainen, een kaartje leggen, van een welverdiende trappist nippen misschien? ,,Skiën”, zegt Thor Hushovd droog. ,,Na Parijs-Roubaix vertrek ik voor een week naar Noorwegen. Ik moet mijn kans grijpen nu er nog een beetje sneeuw ligt in de bergen. Ik kijk er al naar uit, naar die pure rust. Want als ik ski, vergeet ik alles, ook het hele wielercircus.”

In Grimstad, het dorpje aan de zuidkust waar de roots van Hushovd liggen, zal hij inderdaad weinig merken van de wielergekte die hier de voorbije weken heerste. Geen hysterische Boonen-toestanden, geen opdringerige handtekeningenjagers. De Noren maken zich niet druk om de spurt van Hoste of het slagveld op de Kemmel. ,,Parijs-Roubaix kennen ze wel”, steekt Hushovd een vingertje op. ,,Maar dat is enkel omdat ik er constant over vertel. De mensen weten niet wat die wedstrijd betekent, ze beseffen niet hoeveel energie die van een renner vergt. Normaal ook, want in Noorwegen hebben ze geen wielergeschiedenis. Pas toen ik ritten in de Tour begon te winnen, toonde de pers interesse. En dan ging de molen aan het draaien: de journalisten trokken overal mee, de jeugd begon te koersen en ik werd beschouwd als een van de vijf grootste sportmannen van Noorwegen. Naast wintersportlegendes als Ole Einar Björndalen. Ik geniet ervan nu, maar het is allemaal heel geleidelijk gegaan.”

Lauritzen

Dat Hushovd in een rustig klimaat kon opgroeien, was vroeger misschien wel zijn grote troef. Hij kon rustig aan de weg timmeren, zonder dat hij werd lastig gevallen door talentjagers of managers. Want stoere Thor was onmiskenbaar een supertalent. Toen hij elf was, trainde hij al mee met dorpsgenoot Dag Otto Lauritzen, de eerste Noorse Tourritwinnaar ooit. Er zat niet veel anders op, want voor zijn leeftijdsgenoten was hij een klasse te sterk; tussen zijn tiende en zijn veertiende won hij alle koersen waaraan hij deelnam.

,,Nu ja, dat kwam vooral omdat ik veel groter en sneller volwassen was”, blijft Hushovd bescheiden. ,,Maar ik kon nooit vermoeden dat ik een van de beste renners van het peloton zou worden. Daarom stopte ik ook bijna met wielrennen. Toen ik negentien was, kampte ik met een knieblessure en trok ik met enkele vrienden naar de Canarische eilanden. Officieel was het vakantie, maar eigenlijk zag ik mijn hele wielercarrière niet meer zitten. Toen we landden, kreeg ik het bericht dat Kurt-Asle Arvesen wereldkampioen bij de beloften was geworden. Hey , dacht ik, een Noor die wereldkampioen wordt? Als hij dat kan, kan ik dat ook. Ik pakte mijn biezen en begon als een gek te trainen. Een jaar later werd ik wereldkampioen tijdrijden bij de beloften.”

In datzelfde jaar won Hushovd ook Parijs-Roubaix voor beloften. De helblauwe ogen van de Noor beginnen te fonkelen als we over de Hel beginnen. ,,Die zege deed me beseffen dat ik deze koers ooit bij de grote jongens zou winnen. Ik ben er gewoon voor gebouwd; ik heb voldoende kracht en energie in mijn lijf om dit aan te kunnen. Ervaring op de kasseien is volgens mij niet zo belangrijk. Ik moest de laatste jaren vooral nog wat ouder worden en inhoud kweken die je voor zo’n lange wedstrijd nodig hebt. Lichamelijk ben ik er nu klaar voor, maar de conditie is niet top. Door maagproblemen moest ik al verstek geven voor Milaan-Sanremo en kon ik de Ronde niet aan honderd procent afwerken. Nu ja, als het dit jaar niet lukt, komt het er ooit wel eens van.”

Vlaggen

Hushovd heeft nog wel meer ambities. ,,In mijn carrière wil ik nog het WK, Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix winnen”, zegt hij stoïcijns. ,,Ik weet het, dat is heel wat. Maar ik koers graag met druk. Daarom zeg ik ook constant tegen de journalisten dat ik die wedstrijden nog zal winnen. Het houdt me scherp en gefocust.”

Voor die mentaliteit zit de Noor bij Crédit Agricole op de juiste plek. Ondanks de interesse van enkele topclubs, is hij niet zinnens om bij de Franse middenmoter weg te gaan. ,,Vanaf het begin hield ik van de structuur van het team. De ploeg staat in mijn wedstrijden volledig in het teken van mij. Ik krijg altijd mijn kans, mag atijd spurten en kan voluit gaan waar ik wil. Dat heb ik nodig om te presteren.”

Dat Hushovd zondag voluit zal gaan, daar bestaat geen twijfel over. De manier waarop hij tijdens de verkenning over de kasseien vloog, doet vermoeden dat hij toch iets meer is dan een outsider. Dat hopen ook de Thor Hushovd Friends , zijn Ieperse fanclub, die de Noorse vlaggen al in de aanslag houden. Voor Gent-Wevelgem brachten ze nog een bezoekje aan het Gentse Europahotel, waar Crédit Agricole zijn tenten had opgeslagen. Om tussen pot en pint even bij te praten met hun held? ,,Ik drink nooit bier”, zegt Hushovd met een uitgestreken gezicht. ,,Enkel melk.”

Artikel uit Het Nieuwblad van zaterdag 14/04/2007

Een gedachte over “Mijne favoriet voor Parijs-Roubaix (en andere koersen :-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s